Albert Servaes Gent 1883 1966 Zonsondergang

In 1904 vestigde Albert Servaes zich in het kunstenaarsdorp Sint-Martens-Latem. Hij behoorde tot de zogenoemde "eerste groep". Deze kunstenaars zetten zich af tegen het traditioneel impressionisme en meer belangstelling hadden voor realisme en expressionisme. Ze vestigden zich in dorpen aan de Leie in de buurt van Gent.

Het olieverfschilderij Zonsondergang (51 x 57 cm 1927) stamt uit een zeer vruchtbare en stabiele periode in Servaes' carrière waarin hij de expressionistische dramatiek begon te verinnerlijken en te combineren met kosmische landschappen.

Het schilderen van landschappen en het boerenleven nam in de jaren twintig een centrale plek in binnen zijn oeuvre. In plaats van de zware, deprimerende tragiek uit zijn religieuze werk, toont Zonsondergang een mystieke bezieling en zinnelijke levensdrift. De natuur wordt afgebeeld als een groots, bezield mechanisme waarin de aarde ondergeschikt is aan het kosmische licht.

Typisch voor de Latemse expressionisten hanteert Servaes een overwegend aards en sober palet van diepe oker-, bruin- en groentinten. Centraal in de compositie staat de dwingende, haast hypnotiserende zon. Het felle, geelwitte licht snijdt door de gelaagde, horizontaal opgezette wolkenlucht en zet de weidse Vlaamse akkers in een gloedvolle, mystieke avondschemering.

De verf is met een krachtige, pasteuze en hoorbare borsteltrek op het doek aangebracht. De dikke lijnen en de grove, emotionele textuur — kenmerkend voor zijn expressionistische stijl — geven de lucht en de grond een dynamische, bijna tastbare energie.

Zonsondergang werd in 1969 tentoongesteld tijdens de grote Albert Servaes-retrospectieve in Sint-Martens-Latem en geldt als een uitstekend voorbeeld van hoe de schilder de ruwe expressie wist om te buigen naar een serene, innerlijke rust in de natuur.

#België #Albert Servaes