Berthe Morisot 1841 1895 Impressionisme
Femme et enfant au balcon (Nederlands: Moeder en kind op het balkon) is een schilderij van de Franse impressionistische kunstschilderes Berthe Morisot, geschilderd in 1872, 60 x 50 centimeter groot. Het toont een moeder met haar dochtertje, die vanuit een terras in het 16e arrondissement (Parijs) in de verte kijken. Het werk bevindt zich in de particuliere Ittleson collectie te New York.
Berthe Morisots zus Edma woonde in de jaren 1870 met haar man Adolphe Pontillon in haar ouderlijk huis op een heuvel in de voormalige gemeente Passy, die in 1860 bij Parijs was gevoegd. Morisot maakte meerdere portretten van haar zus en ook op dit schilderij wordt ze geportretteerd, gekleed in het zwart vanwege het overlijden van haar en Berthes vader, samen met haar dochtertje Jeanne. Ze kijken vanuit het terras van een restaurant of hotel uit op de kort daarvoor opengestelde tuinen van de Trocadéro. Op de voorgrond stroomt de Seine, en op de achtergrond zien we de skyline van Parijs met de koepel van de Hôtel des Invalides. Edma staat beschermend over haar dochtertje gebogen. Door de blik van haar dochter te richten op de tuinen aan haar voeten lijkt ze de aandacht af te leiden van de stad in de verte, die gezien kan worden als een oord vol gevaren waarvoor ze zich moet hoeden. Het typeert Morisots aandacht voor moeder-dochter relaties en opvoedingsvraagstukken, die in meerdere van haar werken terugkeert.
Morisot heeft zich voor dit schilderij ontegenzeggelijk laten inspireren door Manets Le Balcon (1868-1869), waarvoor ze zelf poseerde. In de uitwerking toont Morisot echter nadrukkelijk haar eigen stijl, die sterker dan die van haar latere zwager werd beïnvloed door de uitgangspunten van het impressionisme. Waar Manets balkonportret nog was ontstaan na diverse afzonderlijke poseersessies, lijkt Femme et enfant au balcon duidelijk geschilderd naar de directe waarneming, op basis van een 'en plein air' geschilderde studie in waterverf. Morisots figuren staan ook veel meer in een natuurlijke houding, niet zo opgeprikt als de personen in het werk van Manet, die duidelijk voelen dat ze bekeken worden. Morisots penseelvoering is daarbij losser en haar palet lichter. Door de focus te leggen op de relatie tussen moeder en kind wordt het schilderij ontdaan van elke pretentie, geschilderd direct naar het leven, gezien door vrouwelijke ogen.
Berthe Morisot Moeder en kind op het balkon
Edouard Manet Het Balkon
#Impressionisme #Berthemorisot




Mooie post! Zeer informatief. Ik heb de uitleg met aandacht gelezen. Heel goed ook dat je het werk van Manet, waarnaar in de tekst wordt verwezen, erbij hebt gezet.
BeantwoordenVerwijderenIkzelf geef de voorkeur aan Manets doek, dat wat 'afgewerkter' is. Morisots stijl is en blijft in mijn ogen wat rommelig, ook al is haar compositie hier heel goed en is ook de uitwerking vrij gedetailleerd.
Bijzonder is dat Morisot zelf staat afgebeeld op het doek van Manet.
Hoewel je me hebt gepromoveerd tot 'vaste medewerker', voel ik me er toch ongemakkelijk bij deze uitstekende post te gaan verzieken door versies met tekstballonnen te maken. Ik vind dat niet op zijn plaats. Bij onbeduidende prentjes als die van Borrmeister heb ik daar geen moeite mee, wel bij kunst als deze hier. Maar je mag me natuurlijk toch proberen over te halen.
Ik verkies ook Manets doek. Zoals je zegt meer afgewerkt. En ja, Morisots werk lijkt wat rommelig te zijn.
VerwijderenNeen, je moet hier geen tekstballonnetjes plaatsen.
ps. Je tekstballonnetjes maken een werk gewoon anders. Niet minder. Maar geen tekstballonnetjes hier. Je mag nog wat op paasvakantie gaan.
Mooi dat je het met me eens bent. Maar een nieuwe inzending is reeds gemaild!
VerwijderenBeide heel erg mooi.
BeantwoordenVerwijderenTwee topkunstenaars Annemie.
Verwijderen