Willem Vermandere Blanche en zijn peird 1971
Tussen kortrijk en lauwe
blanch en zijn peird
mensch n gaat gaan kijken
want t is t kijken weird
een peird en een karre
al wel honderd jaar lang
doet dagelijks die zelfsten eigenste gang
Oh Blanche blanche blanche en zijn peird
djuk djuk judjuk mijn peird
Je zegt, je zijt zot, wat is t er aan te zien
der zijn nu toch veel beter dingen om te rien
een karre och here, t is t klappen niet weird
en wat voor speciaals is t er nu aan een peird
Oh Blanche blanche blanche en zijn peird
djuk djuk judjuk mijn peird
k voele heel goed dat je me niet n verstaat
t is niet de vitesse waar dat t hem om gaat
ook niet t comfort van een sjieke slee
maar rijd eerst ne keer met die karre mee
Oh, blanche blanche blanche en zijn peird
djuk djuk judjuk mijn peird
En je klapt dan met blanche en je kijkt op dat peird
en al t geen dat je ziet, een groot gat en ne steirt
en ie vertelt van zijn grote voyage
met peird en karre en heel zijn menage
Oh, blanche blanche blanche en zijn peird
djuk djuk judjuk mijn peird
En t peird stapt voort ook vol diepe gedachten
wat dat je van zo n beeste nog niet zoudt verwachten
die smerige auto s dat stinkt ongezond
en je krult junder neuze voor ne peirdestront
Oh, blanche blanche blanche en zijn peird
djuk djuk judjuk mijn peird
Daarbij, wieder peirden zijn azo geboren
en je weet heel goed, der gaat niks van verloren
de mussen op strate gaan der ni van dood
de ene zenne stank is den andere zijn brood
Oh, blanche blanche blanche en zijn peird
djuk djuk judjuk mijn peird
Ja, zo is t leven en azo is t goed
en je gaat t niet verbeteren, hoe hard da je ook wroet
vlieg naar de mane en schiet t al kapot
k zeg ekik maar datte, wie is t er hier de zot
blanche
Oh, blanche blanche blanche en zijn peird
djuk djuk judjuk mijn peird
Daar dokkert die karre deur d hobbelige strate
van s nuchtens tielijk tot s avonds late
dat is voor die twee toch zo simpel t geluk
ze verstaan mekaar met nen simpele judjuk
Oh, blanche blanche blanche en zijn peird
djuk djuk judjuk mijn peird
Mensch n, als je passeert tussen kortrijk en lauwe
t komt op geen dag en t steekt nie zo nauwe
maar je moet gaan kijken, want t is t kijken weird
van t schoonste op de wereld, t is blanche en zijn peird
van t schoonste op de wereld, t is blanche en zijn peird
Blanche blanche blanche en zijn peird
djuk djuk judjuk, oh
Goed dat je de tekst erbij hebt gezet, want Vermandere is nogal moeilijk te verstaan. Deels vanwege zijn dialect, deels vanwege zijn mompelende zangwijze.
BeantwoordenVerwijderenHet nummer vind ik niet erg boeiend, want er zit muzikaal geen variatie in en het duurt te lang. Wat dan weer wel goed past bij de tekst over het eentonige voorthobbelen van een kar met peerd over oude vlaamse kasseiwegen. Maar geef mij toch maar 'In een rijtuigie' (gezongen door Wim Sonneveld en Leen Jongewaard), want dat nummer is een stuk aanstekelijker.
Dat was de tijd van de kleinkunst. Alleen de gitaar als begeleiding. Een lied met een boodschap. Sommige kleinkunstenaars zongen in hun dialect en andere kleinkunstenaars zoals Miel Cools zongen in het ABN. Willem Vermandere heeft veel succes gehad. En Christine is er een fan van. Op MeWe ga ik dat niet plaatsen. Want het is vooral een buitenlands publiek.
VerwijderenIk ben blij dat je het hier wél post. Zo hoor ik nog eens iets uit jullie vlaamse muziekverleden. Alleen gitaarbegeleiding is geen probleem, maar een iets sterkere compositie dan deze hier moet toch kunnen. Dit is geen lied dat vanwege de melodie in je hoofd blijft zitten. Wel vanwege de strekking, de boodschap. En ook dat heeft waarde.
VerwijderenBest aardig.
BeantwoordenVerwijderenHeel bekend in Vlaanderen.
Verwijderen