Het verdronken land van Saeftinghe
Het verdronken land van Saeftinghe is een 3580 hectaren groot natuurgebied gelegen op de grens van België en Nederland. Het was een vruchtbaar poldergebied en bestond uit 4 dorpen. Op 1 november 1570 brak een verschrikkelijk storm los, en heel Saeftinghe kwam bijna volledig onder water te staan. In 1584 staken Nederlandse soldaten de overgebleven dijken door en Saeftinghe kwam volledig onder water te staan.
Het verdronken land van Saeftinge bezit een uitgebreide flora met onder meer echt lepelblad, zeeaster en melkkruid. Vele vogels kom je er tegen zoals de blauwborst, de waterral, de rietzanger, ganzen en eenden. Ook vissen zoals de stekelbaars, de zeebaars en de schol. Er leven ook veel zoogdieren waaronder konijnen, hazen, vossen, bunzings en hermelijnen.
Het Verdronken land van Saeftinghe is onderhevig aan getijdenwerking.
Op de foto zie je 1 van de vele geulen.
#Foto's
Ja, in de Lage Landen streed men eeuwenlang tegen de verwoestende kracht van het water. Uiteindelijk, maar pas heel laat, met succes. De Afsluitdijk en de Oosterscheldekering hebben Nederland betrekkelijk veilig gemaakt. Saeftinghe heeft men gelukkig nooit opnieuw ingepolderd. Daar heerst niet de mens maar de natuur. Een grote zeldzaamheid, tegenwoordig. Mooi dat je met deze post ons attent maakt op ons turbulente verleden. Er zijn vele, zeer vele verwoestende stormvloeden geweest in voorbije eeuwen. En er staan ons nieuwe te wachten, nu het zeewaterpeil aan het stijgen is. Nederland en België zullen wellicht opnieuw deels terugveroverd gaan worden door het Noordzeewater.
BeantwoordenVerwijderenHet is door een stormvloed dat de zee tot bij Brugge kwam in de middeleeuwen. Hierdoor kreeg Brugge zijn haven en welvaart. Regelmatig heeft de zee land afgepakt en regelmatig trok het zich terug (Zo geraakte Brugge zijn haven terug kwijt) om nadien terug land in te palmen. Vroeger bouwden men op hoger gelegen gebied. De lager gelegen gebieden lagen in de winter onder water. Nu bouwt men overal en het water kan niet meer weg. Ik vrees dat de zee door stormvloeden weer grond gaat opeisen.
VerwijderenDie vrees deel ik. De mens bouwt op plaatsen waar het niet verantwoord is te bouwen. Tegen de kracht van een ontketende natuur is de mens volkomen machteloos.
VerwijderenMooi stukje natuur.
BeantwoordenVerwijderenJe kunt er nu nog van genieten.
Verwijderen